Het Branden van een boon

Wist je dat koffie bonen beginnen als besje? Deze bessen zijn meestal rood, geel of oranje en groeien in verschillende landen. de smaak van koffie verschilt vaak ivm het land en het klimaat waar het wordt verbouwd. 

De besjes worden op een droogbed gelegd en door invloed van de weers omstandigheden (vooral de zon) fermenteert het vruchtvlees en blijft het koffie boontje over. ook een mogelijkheid is om de koffie bessen 3 dagen te laten weken in een lauw waterbad, waarbij het vruchtvlees wegvalt van de boon. De boon is op dit punt nog rauw en ongebrand, en worden dus in grote aantallen naar een koffie brander gestuurd. 

Als de boontjes aankomen bij de branderij, hebben ze nog een lange reis voor de boeg. Eerst bekijkt de brander de bonen, en hoe ze eruit zien. Voor koffie moeten de bonen er namelijk netjes uit zien. Vaak zitten er nog wat steentjes tussen, die er uit worden gehaald. 

Als dit is gebeurt besluit de brander (of de bedenker/koper) van de koffie wat voor smaak het moet hebben. hiervoor is een nuance schema met smaken die meestal eigenlijk al in de boon zitten. als dit is beslist, is het tijd om te branden.

Om de bonen te branden word er een machine gebruikt die ervoor zorgt dat de bonen van twee kanten verwarmd worden. In de machine zit een ton die snel draait, waardoor de bonen in beweging blijven.  Ook word er warme lucht doorheen geblazen. 

Terwijl dit gebeurt, pakt de koffiebrander steeds een paar bonen uit de machine. niet alleen veranderd de kleur van de boon naar bruin zoals wij hem kennen, maar komen er wel tachtig verschillende geuren voorbij!

Waneer de brander besluit dat de bonen klaar zijn, zet hij de machine open en gaan de bonen op een koel plaat. op deze plaat worden de bonen in beweging gehouden zodat de warmte er niet in blijft zitten.

Branders kijken vaak ook hier of er nog wat kleine steentjes tussen zitten. en natuurlijk ruikt de ruimte heerlijk naar koffie!

Als de bonen zijn afgekoeld gaan ze in een trechter. Deze machine word dan aangezet en begint de bonen op te zuigen. Alles wat zwaarder is dan de gewone boon word niet meegezogen. Hierdoor blijven ook de slechte bonen liggen.

Hierna checkt een brander zelf nog een keer voor steentjes. Dan zijn de bonen klaar voor verkoop.